Złoto Inków

Czym jest amarantus?

Amarantus, znany także jako szarłat, to roślina jednoroczna występująca niemal na całym świecie (również w Polsce), chociaż szczególnie rozpowszechniona jest w tropikalnej Azji i Ameryce. Część ze stu gatunków jest wykorzystywana jako rośliny ozdobne jak na przykład szarłat zwisły, ale swoją sławę amarantus zawdzięcza temu, że stanowi także pożywienie. Zbierany od kilku tysięcy lat przez Inków na terenie Ameryki Południowej należy do najstarszych roślin uprawnych.

Jakie są właściwości amarantusa?

Szarłat jest zbożem i charakteryzuje się niezwykłą właściwością – zawiera komplet aminokwasów egzogennych takich jak tryptofan czy lizyna, dzięki czemu stanowi pełnowartościowe źródła białka roślinnego. Zawiera go więcej niż kukurydza, pszenica oraz ryż, jednocześnie mając w swoim składzie mniej węglowodanów niż wymienione zboża. Na ich tle wyróżnia amarantus także wysoka zawartość błonnika – stanowi on 5,6% całej jego masy. Regularne spożywanie tej rośliny usprawnia działanie układu pokarmowego, co może korzystnie wpłynąć na gubienie kilogramów, dlatego szarłat zalecany jest osobom na diecie. Warto także zaznaczyć, że to zboże stanowi cenne źródło wapnia, magnezu, potasu oraz fosforu. Charakteryzuje je także wysoki poziom zawartego żelaza – posiada go w swym składzie więcej niż znajduje się w szpinaku. Wystarczy jeden posiłek z szarłatem w ciągu dnia, by pokryć zapotrzebowanie na ten pierwiastek. Dodatkowo jest to cenne zboże w diecie osób z anemią oraz kobiet ciężarnych. Nie bez powodu amarantus zaliczany jest do tzw. „super foods”, czyli żywności o dużych wartościach odżywczych. Jeżeli chodzi o witaminy, złoto Inków jest szczególnie bogate w witaminę E, która przeciwdziała starzeniu. Znajdziemy w nim także zestaw witamin z grupy B.  Co więcej, szarłat nie zawiera glutenu, dzięki czemu może być obecny w diecie ludzi chorych na celiakię. Nienasycone kwasy tłuszczowe, które znajdują się w amarantusie, odpowiadają za obniżenie poziomu cholesterolu we krwi, dzięki czemu jego regularne spożywanie hamuje rozwój miażdżycy i zapobiega chorobom serca.

Czym jest skwalen?

Skwalen to węglowodór nasycony znajdujący się w szarłacie. Nazywa się go „naturalnym antybiotykiem” ze względu na jego działanie grzybobójcze i antybakteryjne działanie. Ze względu na tę właściwość zaleca się spożywanie amarantusa szczególnie w okresach, gdy odporność jest osłabiona – na przykład jesienią i zimą. Pozwoli to zapobiec sezonowym infekcjom. Skwalen jest także odpowiedzialny za spowalniane procesów starzenia.

W jakiej formie można kupić amarantus?

Szarłat dostępny jest na rynku jako:

  • amarantus ekspandowany
  • nasiona
  • olej z nasion

 

Superfood prosto z Polski

Siemię lniane, czyli nasiona lnu zwyczajnego to popularny produkt używany w polskich domach jako środek łagodzący dla żołądka oraz w kuchni. Jego cechą charakterystyczną jest zdolność do kilkukrotnego zwiększenia swojej objętości pod wpływem wody i otaczania się przez ziarenka dużą ilością śluzu. Regularne spożywanie siemienia lnianego korzystnie wpływają trawienia, układ krążenia, a także na włosy, skórę i paznokcie. 

Właściwości odżywcze siemienia lnianego

Siemię lniane to dobre źródło błonnika, dzięki któremu pomaga zachować prawidłową perystaltykę jelit i przeciwdziała zaparciom. Działa także łagodząco na błonę śluzową żołądka, polecane jest szczególnie w przypadku nadkwasoty, nieżycie żołądka, a nawet przy owrzodzeniach.

Te niepozorne ziarenka kryją w sobie duże pokłady kwasów omega-3, wspomagających utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi. Zawierają też łatwo przyswajalne białka oraz lignany – polecane wspomagająco jako środek przeciwnowotworowy.

Warto wiedzieć, że siemię lniane kryje w sobie też mnóstwo minerałów takich jak: fosfor, wapń, magnez, potas, miedź, cynk, mangan czy selen oraz witamin z gruby B: B1, B2, B3, B6, B12, a także witaminę A, C, D, E, K i kwas foliowy. Wszystkie te właściwości czynią z nasion lnu prawdziwy superfood, który jest dobrze znany i łatwo dostępny. Spożywanie siemienia lnianego pozytywnie wpływa także na:

  • odchudzanie – dzięki wysokiej zawartości błonnika powoduje pęcznienie w żołądku i zwiększa uczcie sytości
  • kondycję włosów, skóry i paznokci – przyczynia się do tego wysoka zawartość witamin z grupy B oraz cynku, selenu i żelaza
  • gospodarkę hormonalną – wysoka zawartość fitoskładników i przeciwutleniaczy pomaże kobietom złagodzić objawy menopauzy, a mężczyzn pomoże zapobiec nowotworom prostaty. 

Siemię lniane – jak stosować?

Popularnym sposobem stosowania siemienia lnianego jest zalewanie go przegotowaną wodą i wypijanie odwaru z napęczniałych ziarenek. Siemię lniane jednak można używać do domowych wypieków np. chleba z samych ziaren, wieloziarnistych ciasteczek czy posypywania sałatek.

Zmielone siemię lniane można stosować w niewielkich dawkach jako zamiennik mąki, zwłaszcza w wypiekach bez glutenu. Używane jest też jako zamiennik jajka, gdyż z dodatkiem niewielkiej ilości wody tworzy zawiesistą konsystencję, z powodzeniem zastępującą białko jaja – tę właściwość siemienia lnianego docenią alergicy i weganie. Ze zmielonego siemienia lnianego można także robić domową chałwę lnianą.

Siemię lniane, mielone lub w całości, może dodawać do potraw takich jak:

  • owsianka,
  • koktajl,
  • placki,
  • smoothie,
  • jogurt z owocami.

Śluz uzyskany z siemienia lnianego może być używany także jako odżywka do włosów, ponieważ dobrze nawilża suche i zniszczone włosy.

 

Kasza bulgur – kasza cud?

Pszenica już od wielu pokoleń jest składnikiem, który wzbogaca naszą dietę. Żeby móc ją uprawiać, potrzebuje ona suchego, kontynentalnego klimatu. Dzięki pszenicy durum powstaje kasza bulgur, znana już przez prawie 4 tys. lat na Bliskim Wschodzie. To dla tamtej ludności drugi (po ryżu) najważniejszy produkt spożywczy.  Nie powinno nas to dziwić, ponieważ ta kasza zawiera w sobie dużo bogatych substancji, które przyczyniają się do poprawy stanu zdrowia, samopoczucia, zwłaszcza u kobiet w ciąży. Jeśli interesuje Cię zdrowy tryb życia, zróżnicowana dieta i dobre smaki, to zdecydowanie powinieneś/nnaś pomyśleć o jedzeniu kaszy bulgur!

Czy kasza bulgur jest najzdrowsza?

Dzisiaj przyjmuje się, że kasza każdego rodzaju jest zdrowa. Dietetycy pochodzący z arabskich krajów zgodnie potwierdzają, iż kasza bulgur ma niesamowite właściwości. Mianowicie ma w sobie bardzo dużo błonnika pokarmowego, kwasu foliowego (potrzebnego kobietom w ciąży i do prawidłowej syntezy DNA), witaminy B3.

Właściwości

Po wielu przeprowadzonych badaniach ustalono, że kasza bulgur znacząco wpływa na przyspieszone spalanie tkanki tłuszczowej. Dzięki temu, że ma dwa razy więcej błonnika od ryżu brązowego, czujemy się syci, mimo że wcale dużo nie zjedliśmy. Kasza pozytywnie wpływa na zaparcia, reguluje proces trawienny, wzdęcia, niweluje raka okrężnicy. Jak jeszcze bulgur wpływa na funkcjonowanie organizmu?

  • usprawnia działanie układu nerwowego, tzn. zmniejsza poziom stresu, uspokaja, dobrze działa na pamięć, 
  • dzięki niej lepiej się czujemy – węglowodany obecne w kaszy podwyższają poziom serotoniny, czyli hormonu szczęścia, 
  • polepsza funkcjonowanie serca – magnez, wapń, potas, sód dobrze wpływają na pracę serca, zapobiegają zawałom, 
  • kontroluje poziom cholesterolu – a konkretnie, zmniejsza jego ilość we krwi, można uniknąć udaru mózgu,
  • sprawia, że płód rozwija się lepiej – odpowiedzialny za to kwas foliowy nie pozwala na powstanie wad płodu,
  • likwiduje anemię – głównie dzięki żelazu i kwasowi foliowemu,
  • poprawia wzrok – obecna w kaszy luteina zapobiega chorobom oczu.

Jak przygotować tę kaszę do spożycia?

Okazuje się, że ten rodzaj kaszy gotuje się zupełnie inaczej niż wszystkie pozostałe. Samo gotowanie jest proste i szybkie, ale trzeba zauważyć jaki rodzaj kaszy bulgur mamy w kuchni: tę z drobnymi ziarnami czy tę z ziarnami grubymi. Każdą gotuje się w inny sposób. Kaszę drobną zalewa się wrzącą wodą (lekko posoloną) albo bulionem, przykrywa się i zostawia na piętnaście-dwadzieścia minut. Natomiast kaszę grubą gotuje się w garnku we wrzątku przez osiem minut.